----------------------------------

 

 

xx / xx / xxxx อากาศ (คิดว่า) แจ่มใส 

 

 

Dear Sir,


สวัสดีครับท่าน ดูเหมือนว่าจดหมายนี่จะเป็นฉบับแรกที่ผมเขียนถึงสินะ

ขณะนี้ผมขึ้นเรืออโทรพอสโดยสวัสดิภาพแล้วครับ นับว่าเป็นเรือที่ใหญ่และสวยงามมากเลยทีเดียว...ขนาดห้องเครื่องยังสะอาดเรียบร้อยในลักษณะที่พอใช้ได้เลยล่ะครับ

อ้อ ลืมบอกไป ตอนนี้ผมไม่ได้อยู่บนเรือครับ แต่อยู่ห้องเครื่องใต้ท้องเรือ กำลัง...เอ่อ.....

 

...ตักถ่านหินอยู่ครับ

 

ท่านไม่ได้อ่านผิดหรอกครับ ผมทราบว่าท่านส่งผมมาทำหน้าที่สจ็วตบนเรือ แต่ผมโดนเจ้าหน้าที่สั่งให้ลงมาตักถ่านหินน่ะครับ ก็แค่หนึ่งอาทิตย์เอง 

เรื่องก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ ตอนเช้าที่ผมไปถึงท่าเรือ อุตส่าห์นึกว่าเราไปเร็วขนาดนั้นคิวตรวจบัตรคงไม่ยาวมาก ปรากฏว่าตอนนั้นแถวก็ยาวเหยียดแล้วครับ

แสดงว่าผมมาสายสินะ อา...แย่จริง ต้องขอโทษด้วยนะครับที่เกิดความบกพร่องในการทำงานซะได้

ไม่มีเวลาให้โอ้เอ้ ตอนนั้นผมจึงรีบเข้าไปต่อแถวก่อนที่จะมีคนอื่นตัดหน้าจนทำให้ลำดับของผมถูกยืดออกไปมากกว่านี้

จนมาถึงคิวของผมที่จะต้องตรวจบัตร ผมก็ได้เห็นเจ้าหน้าที่ชายผู้เป็นคนตรวจบัตรครับ

  ดูเขาจะเคร่งเครียดกับการตรวจพนักงานมาก ยิ้มสักนิดก็ไม่มีให้เห็นเลยครับ ผิดกับเจ้าหน้าที่ชายอีกคนที่ตรวจฝั่งท่านผู้โดยสารลิบลับ

ผมยื่นบัตรให้เขา ยิ้มให้ตามปกติ แล้วเขาก็ถามผมว่าแถบสีบนบัตรสีอะไรโดยไม่มองกระดาษแผ่นยาวในมือผมเลยสักนิด

 

...ถึงตอนนั้นผมก็เผลอสบถในใจไปแล้ว ขอโทษอีกครั้งนะครับ 

 

ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาไม่ดูเอง ในเมื่อผมก็อุตส่าห์ยื่นให้เขาไปแล้ว ผมยกบัตรในมือขึ้นมาดู จากนั้นจึงตอบเขาไป...

วินาทีนั้นผมอยากจะกัดลิ้นตัวเองให้ขาดซะเหลือเกินครับ

 

ผมตอบเขาไปว่าสีแดง เท่านั้นแหละครับ คุณเจ้าหน้าที่คนนั้นก็หน้าซีด เหมือนจะมือสั่นด้วย ไม่ทราบเหมือนกันว่าเป็นอะไร แล้วก็ตะโกนไล่ผมให้ไปตักถ่านหินหนึ่งอาทิตย์

ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น ผมมาเพื่อปฏิบัติหน้าที่สจ็วต แต่เขากลับให้ผมไปตักถ่านหินอย่างไม่มีเหตุผล นี่มันอะไรกัน

เรื่องยังไม่จบครับ ทีนี้ก็มีเจ้าหน้าที่หญิงคนหนึ่งเดินมา คุยอะไรกับเจ้าหน้าที่ชายคนที่ไล่ผมสักพัก จนเขาเดินหายไป แล้วเธอก็เดินมาหาผม

 

ดูเหมือนผมจะเจอคนไม่รู้จักเยอะเกินไป ผมเลยเกิดอาการมึนงงไปชั่วขณะตอนที่เธอทักทายผม ถ้าจำไม่ผิด รู้สึกเธอจะชื่อเมลิซซ่า ส่วนเจ้าหน้าที่ชายคนนั้นน่าจะชื่อโทมัส จากเท่าที่ผมฟังเธอพูดมา

เธอยิ้มให้ผม แล้วก็ย้ำคำเดิมที่คุณโทมัสพูด...ไม่สิ ตะโกนให้ผมไปตักถ่านหินหนึ่งอาทิตย์อีกครั้ง 

 

ในเมื่อไม่มีทางเลือกอื่น ผมจึงยอมขนสัมภาระเดินลงไปที่ห้องเครื่องใต้ท้องเรือ อย่างน้อยเราก็ได้ขึ้นเรือแล้วนะครับ ดีกว่าโดนไล่กลับก็แล้วกัน แบบนั้นผมคงไม่กล้ากลับไปพบหน้าท่านอีกแน่ๆ

เดินลงมาถึงห้องเครื่อง ผมนึกว่าคงจะมีแค่ผมคนเดียวที่โดนไล่ลงมาแบบนี้...

แต่เปล่าเลยครับ มีสมาชิกพนักงานอีกมากมายที่โดนไล่ลงมาเหมือนกับผม น่าแปลกใจเหมือนกัน

  ผมคิดว่าน่าจะลองชวนใครสักคนถามไถ่เรื่องราวของเขาบ้างว่าเจอเหตุการณ์แบบเดียวกับผมรึเปล่า แต่ดูทุกคนจะขยันทำงานกันมาก ผมเลยคิดว่าน่าจะหาคนที่เขากำลังพักอยู่น่าจะดีกว่า

มองหาไปสักพัก ผมคิดว่าผมเจอเป้าหมายแล้วล่ะครับ

เป็นผู้ชายท่าทางแข็งแรงคนหนึ่ง ท่าทางเขาคงกำลังพักผ่อนรอคนอื่นมาเปลี่ยนช่วงกับเขาอยู่ ผมเลยถือวิสาสะเข้าไปทักทายเสียหน่อย

ได้ความว่าเขาชื่อดาเนียลครับ รู้สึกจะเป็นพ่อครัว แต่โดนไล่ลงมาตักถ่านหินเหมือนกัน

รู้สึกเกรงๆเวลาคุยด้วยอยู่เหมือนกันครับ คุณดาเนียลท่าทางเงียบๆ ไม่ค่อยพูดเท่าไหร่ แต่เรื่องที่เหลือเชื่อคือตอนตอบคำถามคุณโทมัสว่าแถบสีบัตรนั้นสีอะไร...

 

  คุณดาเนียลตอบสีแดงเหมือนผมเลยครับ

 

  ...วันนี้ผมคงดวงตกน่ะครับ แย่จริง

 

พบกันฉบับหน้าครับ หวังว่าท่านจะสบายดี

 

Yours faithfully,

 

  Edmund Brooks 

 
 
 
----------------------------------
 
 
กระแดะขึ้นต้นลงท้ายแบบจม.อังกฤษแต่เนื้อความเป็นไทยนี่มันอัลไล O<-<
 
 
แถมท้าย เอ็ดมันด์ชุดลุยถ่านค่ะ
 
//ก็แค่ถอดเสื้อสูทตัวนอกออกเท่านั้นเองนี่หว่า
 
 
หมดไปหนึ่งอย่าง เห่เฮ 
 
(เหลืออีกเยอะ... orz)
 
 
 
 
เจอกันเอนทรี่หน้าเมื่อมีอะไรมาอัพจ่ะ
 
 
 
 
อนึ่ง. บนเรือมันจะส่งจดหมายไปยังไง........ //ซวยละลืมคิด
 
อสอง. อาจจะเป็นนกพิราบก็เป็นได้ #มั่ยชั่ย #เบลอมันไปเถอะ
 
อสาม. ติดบางมดมีเดียอาตส์แล้วค่า กำลังชุลมุนวุ่นวายเรื่องหอพักอยู่ orz
 

Comment

Comment:

Tweet

เรื่องเป็นเช่นนี้เอง...น่าสงสารนัก
ต่อไปก็ขอให้คุณโชคดี
แล้วพบกันบนอโทรพอส

#1 By Bottleneck on 2013-01-31 19:19